MANİFESTO

Symfia,

Madde, enerji ve niyet arasında bir senfoni kurar

Bu senfoninin kalıcı bir hâle dönüşmesi için önce hatırlanması gerekir.

Her parça, bu hatırlamanın taşıyıcısıdır.

Kadınca üretim

Symfia’nın kalbi, görünmeyen emeğin ritminde atar. Şafak vaktinde tarlada gülü toplayan, atölyede camı ısı ile ikna eden, her şişeyi sabırla kontrol eden eller sadece bir zincirin halkaları değil, o zincirin kendisidir.

Kadınca üretim bizim için yalnızca kimin ürettiği değil, nasıl ürettiğidir;

dikkatle, sezgiyle, saygıyla

Biz, üretimi hızdan çok özen ile ölçeriz. Niyetin ölçü olduğu yerde nicelik belirleyici değildir. Her parti, adı konmamış pek çok kararın toplamıdır.

Bu kararların çoğunu alanlar kadınlardır ve biz o kararların arkasında

imzaları duran emekçilerin yanındayız.

Kadınca üretim, sadece bir “estetik” değil etik tercihtir.

Adil iş, usta çırak aktarımı, yerel bilginin korunması,

sesini duyuramayanların görünür kılınması.

Symfia’da ürünün güzelliği, onu mümkün kılan emeğin onuruyla ölçülür.

Sanata alan

Symfia’nın her şişesi bir “alan”dır

Dikkatin, ustalığın ve ölçünün alanı.

Cam elde üflenir, formu ısıyla değil nefesle ikna olur.

Gül, damıtmayla özüne iner. Kokusu yüksek sesle bağırmaz, yakından konuşur.

Küçük üretim bu alanı korumak içindir

az adet, çok kontrol; az parça, çok zaman.

Sanata alan dediğimizde kusursuzluk peşinde koşan bir vitrinden çok,

kusursuz dikkat peşinde koşan bir atölyeden bahsediyoruz.

Her seri kendi numarasını taşır, her numara bu sürecin tanığıdır.

Dışarıdan bakınca tek bir damla, içeriye girince onlarca kararın toplamıdır.

Cam üfleme, estetik kadar işlevi olan bir üretim tekniğidir.
Şişelerimiz gündelik ritüele girer, dayanıklı yapısıyla uzun ömürlü kullanım sunar.
Evlerde kullanım zanaati görünür kılar ve yeni ustaların yetişmesine alan açar.

Amacımız,

cam üfleme kültürünü yaymak ve bu sanatı değeri bilinen her evde görünür kılmaktır.

Toprağa saygı

Gül toprağın hafızasıdır, cam ise toprağın formudur.

Biz ikisini de aynı bütünün parçası olarak ele alırız.

Toprağa saygı yalnızca iyi hammadde seçimi değil, mevsime kulak vermek,

azla yetinmek, israfı reddetmek ve iz bırakmadan çalışmaktır.

Hasat zamanını takvim değil, gülün kokusu belirler.

Üretimde fazlalığı değil yerindeliği gözetiriz.

Şişeyi, kokuyu koruyan bir form olarak düşünür, ambalajı bir gösteri alanı değil,

bir sorumluluk alanı olarak ele alırız.

Toprağa saygı aynı zamanda birlikte yaşama disiplinidir.